Mewgenics'in Kaotik Dünyasına Derinlemesine Bir Bakış

Mewgenics, kısa bir süre içinde 100 saatin üzerinde zaman harcanan bir oyundur. Oyun, 10x10 ızgara üzerinde oynanan, kedigiller etrafında merkezlenmiş sıra tabanlı, roguelike taktiksel bir RPG'dir. Çoğunlukla Fighter, Mage, Hunter, Tank ve Necromancer gibi geleneksel sınıfları içerir. Oyunun temel farklılığı, takım için beceri ve niteliklerin rastgele hale getirilmesinde yatıyor ve bu yönler üzerindeki oyuncu kontrolünü büyük ölçüde ortadan kaldırıyor. Bu tasarım, doğaçlamayı ve her seferinde dağıtılan rastgele ele adaptasyonu zorlar. Oyun muazzam miktarda içeriğe sahip; 150 saat sonra bile yeni düşmanlar, beceriler, mutasyonlar ve ganimetler ortaya çıkmaya devam ediyor. Bu sürekli yenilik, daha önce oyuncunun partisini yok eden bir patronu yenmek için güçlü bir ekip kurma olasılığı ile tekrarlanan oyunları teşvik eder. Nihai sona henüz ulaşılmadı, ancak deneyim ilgi çekici olmaya devam ediyor.

Oyun kediler etrafında dönüyor ancak onları harcanabilir kaynaklar olarak ele alarak kara komedi bağlamında sunuyor. Öjenik üzerine bir oyun olan başlığın kendisi, oyunun kışkırtıcı ve "baharatlı" doğasına işaret ediyor. Mizah, bu projede Tyler Glaiel ile işbirliği yapan Edmund McMillen'ın önceki çalışmalarıyla uyumlu. Super Meat Boy ve The Binding of Isaac gibi geçmiş oyunları da benzer bir mizah tarzıyla biliniyor. Oyunun tonu sürekli olarak iğrenç ve tuhaf.

"Keyifli bir şekilde iğrenç ve her fırsatta sonsuz derecede tuhaf."

- Dan Stapleton, IGN

Bir kedi sahibi olarak, oyunun kedilere karşı mesafeli ve sempatik olmayan bir bakış açısı beklentisi başlangıçta hafife alındı. Önemli ev yükseltmelerinin kilidini açmak gereğinden uzun sürdü çünkü düzinelerce kediyi çeşitli ilginç NPC'lere göndermeyi içeriyor ve ardından bir daha asla görülmüyorlar. Böyle bir karakter, gösterişli ve önemli bir figür olan Tink, yalnızca yeni doğan yavru kedileri kabul ediyor. Karşılığında, yavru kedi yetiştirme hakkında daha fazla bilgi sunan araçlar sağlar. Çok sayıda yavru kediye ihtiyaç duyuyor ve oyuncuyu onlardan hemen ayrılmaya alışmaya zorluyor. Diğer karakterlerin özel talepleri vardır; yaşlı kediler, mutasyona uğramış kediler, yaralı kediler veya mağazaları iyileştirmek veya eve yeni odalar eklemek için belirli yerlere maceraya atılmış kediler isterler. Karakterleri beslemeye ve geliştirmeye odaklanan geleneksel RPG'lerin aksine, Mewgenics farklı bir zihniyet gerektirir. Düşük veya dikkat çekici olmayan istatistiklere sahip kediler engel olarak kabul edilir ve en iyi para birimi olarak harcanır, sadece en umut verici yavrular tutulur.

Kedilerin yetiştirilmesi, kedilerin düzensiz bir şekilde hareket ettiği 2D bir yan görünüm olan ev ekranında gerçekleşir. Oyuncu, ganimet olarak elde edilen veya satın alınan mobilya parçalarını envanter Tetris'ine benzer bir şekilde düzenler. Amaç, kedileri uygun mutasyonlara sahip yüksek kaliteli yavrular üretmeye teşvik etmek için Uyarım ve Konfor gibi istatistikleri geliştirmektir. Bu mutasyonlar, temel saldırılarla yakıcı hasar veren deforme bir kuyruk, ıslandığında sağlık yenilenmesi sağlayan kürk veya "sülük gözler" olarak ortaya çıkabilir. Bu mutasyonlar, giderek daha tuhaf görünen kedilerde görsel olarak temsil edilir. Sağlık statüsünü korumak için çeşitli şekil ve boyutlardaki yığınlara tıklayarak kedi kakasını temizlemek günlük bir görevdir. Bu, özellikle ev kalabalık olduğunda ve kediler yığınlara erişimi engellediğinde sıkıcı hale gelir. Çeşitli mobilya eşyalarına rağmen, bir kum kabına hiç rastlanmamıştır.

Gün sona erdiğinde, kediler yakınlık, cinsiyet, yönelim (oyunda eşcinsel ve biseksüel kediler bulunmaktadır) ve libidoya göre kendi eşlerini seçerler. Kedilerin birbirlerini becerme ve doğum animasyonları kasıtlı olarak tedirgin edicidir ancak daha güvenli bir deneyim için hafifletilebilir. Doğum kusurlarına neden olan akraba evliliğinden kaçınırken güçlü kediler üretmek için bu süreci optimize etmek zorlu bir iştir. Bununla birlikte, sistem affedicidir; tüm kediler kaybolsa bile, oyuncular her gün ortaya çıkan rastgele sokak kedileriyle baştan başlayabilirler. Asıl zorluk, çok fazla olumsuz yan etki olmadan nesiller boyunca arzu edilen özellikleri bulmak ve aktarmaktır, bu da planlama gerektirir. Mewgenics, tüm kedileri görüntülemek için bir liste veya elektronik tablo gibi araçlar sağlamaz, oyuncuları tek tek dolaşmaya zorlar. Soy ağaçlarını etiketlemek ve görüntülemek için araçlar açılabilir olsa da, dört kedili bir parti oluşturmak için dolaşan 40 birey arasında istenen özelliklere ve yeteneklere sahip belirli bir kediyi bulmak bir angarya olabilir.

Mewgenics'te ekip oluşturmak da alışılmadık bir durum. Kedileri seçerken ve sınıfları atarken, oyuncular başlangıç yeteneklerinin tümünü göremezler. Temel istatistikler, mutasyonlar ve temel saldırılar görülebilir ve bazen bir kedi ebeveyninin sınıfından bir büyü veya pasif yetenek miras alabilir. Yeteneklerin tamamı ancak sınıfa kilitlendikten sonra ortaya çıkar ve bu da takımın sinerjisini belirler. 12 sınıfın her biri 75 potansiyel yeteneğe sahip ve uzun oyun süresinden sonra bile yenileri keşfedilmeye devam ediyor. Bu ortaya çıkarma süreci, pokerde bir el almaya veya Slay the Spire gibi günlük oyunlarda değiştiricileri görmeye benzer şekilde heyecan vericidir. Bazen sonuç olumlu ve heyecan vericidir; diğer zamanlarda ise değildir ve daha iyi becerilerin kilidini açmak için hayatta kalma ve şans gerektiren zorlu bir koşuya yol açar. Önemli bir rahatsızlık, sınıfları seçerken ve başlangıç yeteneklerini görürken eşyaların ev envanterini görememektir. Bu, özellikle envanterlerini mükemmel bir şekilde hatırlamayan oyuncular için mevcut teçhizat etrafında yapıları planlamayı zorlaştırır. Hayvan odaklı bir Druid veya robot inşa eden bir Tinkerer arasında karar verirken çağırma özelliklerini artırabilecek teçhizatı kontrol edememek sinir bozucu.

Mewgenics'te teçhizat kalıcı değildir. Bir eşya kırılmadan önce genellikle üç veya dört çalıştırma için kullanılabilir. Bir koşu başarısız olursa, yardımsever bir NPC tarafından kurtarılan bir eşya dışında tüm teçhizat ve toplanan eşyalar kaybolur. Bu sistem, tek bir stratejiye aşırı bağımlılığı önler. Güçlü eşyalar, sonraki her koşuyu tanımlamadan birden çok kez kullanılabilir. Kedilerin savaşta daha da kısa bir ömürleri vardır. Her kedi seviye atlamak ve becerilerini geliştirmek için sadece bir maceraya çıkar, ancak canavarların eve saldırdığı bir veya iki özel savaşta kullanılabilirler. RPG parti üyeleri genellikle kalıcı olduğu için bu başlangıçta anlaşılması zor bir kavramdı. Oyun, oyuncuların kedilerine isim vermelerine izin vermiyor, bunun yerine onlara önceden oluşturulmuş aptalca isimler veriyor. Bu tasarım tercihi, oyuncuların kedilere fazla bağlanmasını engellemeyi amaçlıyor gibi görünüyor. Zamanla dikkatler isimlerinden sınıflarına kayar ve sadece birincil üreme stoku hatırlanır.

Üç bölümün her birindeki macera haritaları sarsıntılı, çocuksu bir tarzda çizilmiş. Tek bir yol ikiye ayrılır ve her biri benzersiz düşmanlara sahip iki farklı aşamaya götürür. Savaşlardan önce düşman açıklamalarını okumanız tavsiye edilir, çünkü bazılarının anında, kalıcı ölüm veya bir dişli yuvasını işgal eden parazit enfeksiyonları gibi tehlikeli yetenekleri vardır. Kediler yere düştüklerinde kalıcı olarak yaralandıkları ve tamamen öldürülmeye açık oldukları için riskler yüksektir. Koşuların yapısı, savaşlar arasındaki yol hakkında çok az karar sunar. Seçimler çoğunlukla varsayılan bir yol ile daha iyi ganimete sahip daha zor bir yol arasındadır ve ara sıra eşya ödülleri arasında seçimler yapılır. Bu da savaşlar arası karşılaşmaları benzer oyunlara kıyasla daha az ilgi çekici hale getiriyor, özellikle de rastgele karşılaşmalar basit yazı tura atma şeklinde olduğunda. Başarının rastgele seçilen bir kedinin özelliklerine göre belirlendiği, kendi maceranı kendin seç hikayeleri olarak sunulan daha karmaşık, çok aşamalı karşılaşmalar var. Bu, iki kat şans getirerek sonuçların genellikle tamamen rastgele hissettirmesini sağlar. Bu rastgelelik, kontrol edilemeyen koşullardan en iyi şekilde yararlanmakla ilgili olan deneyimin temel bir parçasıdır.

Kedi mutasyonları, pasifler, büyüler, teçhizat, çevresel değiştiriciler ve düşmanlar arasındaki etkileşimler nedeniyle savaş karmaşıktır. Kaotik bir savaşta neler olduğunu anlamak, bir suç mahallini araştırmak gibi olabilir. Oyunun kuralları genellikle mantıklıdır: su ateşi söndürür ve elektriği iletir. Ancak, bazı kurallar sezgisel değildir; örneğin, robotlar kanamaya ve zehire karşı hassastır ve Kasap'ın et kancası silahı belirli bir yükseltme olmadan eti kancalayamaz. Bu tutarsızlıklara rağmen, oyunun mantığı çoğunlukla tahmin edilebilir.

"Her seferinde harika bir kombinasyonla piyangoyu kazanamayacak olsanız da, bir sonraki seferin ne olabileceği konusunda beni heyecanlandıracak kadar sık gerçekleşiyor."

- Dan Stapleton, IGN

Yeni beceriler kazanıldıkça veya istatistikler yükseldikçe güçlü takım dinamikleri ortaya çıkar. Örneğin, bir Keşiş, bir Kasap'ın sinek minyonlarına dönüştürebileceği et toplayıcıları fırlatabilir ve bir Druid daha sonra bunları güçlü müttefikler haline getirebilir. Başka bir koşuda ise bir Cleric, takım genelinde can yenilemesini bir eşya ile artırarak bir Necromancer'ın yüksek hasarlı, kendine zarar veren bir saldırıyı özgürce kullanmasını sağladı. Bu tür sayısız kombinasyon var ve her seferinde kazanan bir kombo ortaya çıkmasa da, heyecanı korumak için yeterince sık ortaya çıkıyorlar. Zorlu dövüşler sırasında bir kedinin tam karakter sayfasına erişememek hayal kırıklığı yaratıyor. Çoğu bilgi kedilerin üzerinde görsel olarak temsil edilirken, oyuncuların bir kedinin poposundaki ikinci bir kafa gibi belirli mutasyonların anlamını hatırlamaları gerekir. Kapsamlı bir kural referansına her an erişim faydalı olacaktır.

Hikaye ve yan görevler, kuralları önemli ölçüde değiştiren benzersiz, güçlü öğeler sunar. Akılda kalan bir görev, her eylem için beş saniyelik bir zaman sınırı getiriyordu ve bir hamle hızlı yapılmazsa yapay zeka devreye giriyordu. Başka bir görev, kedilere seviye atladıklarında her sınıftan rastgele yetenekler vererek güçlü melez karakterler yarattı. Bir yan görev başarısız olursa, rastgele yeniden ortaya çıkmadığı sürece tekrar denenemez. Hikaye hafif ve aptalcadır, oyuncu beceriksiz bir çılgın bilim adamının talimatlarını takip ederken birkaç kahkaha sağlar. Oyunun ses ve müzikleri olağanüstüdür. Her seviye ve boss savaşı için kedilerin bazen miyavladığı enstrümantal versiyonlar da dahil olmak üzere çok sayıda varyasyona sahip orijinal, mizahi şarkılar içeriyor. Miyavlamaların kendileri, ünlü cameo'lar da dahil olmak üzere geniş bir ses yelpazesinden geliyor. Dikkat çekici bir ses tasarımı özelliği de savaştan sonra kalabalığın verdiği tepkidir. Alkışlar ve tezahüratlar performansa göre değişiyor, ancak bir kedi öldürüldüğünde duyulan şaşkınlık özellikle etkili. Oyun ayrıca "save-scumming" konusunda da şaşırtıcı bir yaklaşıma sahip; başarısız bir savaşı yeniden başlatma yeteneğini kötüye kullanmanın sonuçları var. Bununla birlikte, düzenli olarak kullanılan bir özellik olan her seferinde bir save-scum'a dolaylı olarak izin veriyor.