Eski Nintendo Pazarlama Yöneticileri: “Breath of the Wild, Küçülen Zelda Serisini Kurtardı”

Nintendo of America’nın iki eski pazarlama yöneticisi, Kit Ellis ve Krysta Yang, The Legend of Zelda serisinin Breath of the Wild’dan önceki yıllarda ciddi bir çıkmaza girdiğini belirtiyor.

Ellis, şirketin sosyal medya pazarlamasını yürütürken Yang ise halkla ilişkiler müdürü olarak çalışıyordu; bu da ikisinin de araştırmalara yeterince yakın olmalarını ve izleyici kitlesinin azaldığını gözlemlemelerini sağladı. İkisinin açıklamaları, serinin son hitinden sonra hangi yöne gitmesi gerektiğine dair süren tartışmanın tam ortasında geldi. İkisi de şu anda Nintendo’da çalışmıyor; bu durum, bu açıklamaların ortaya çıkmasının nedenlerinden biri, zira görevdeki çalışanlar nadiren amiral gemisi niteliğindeki bir serinin hiç satmadığını dile getirir.

Ocarina of Time’ın yeniden yapımı, şu ana kadar Switch 2’de en hızlı satan oyun oldu ve çektiği ilgi, serinin bundan sonra nereye gideceği konusundaki eski bir soruyu yeniden gündeme getirdi. Bir kesim, Ocarina’nın temsil ettiği, zindanlar ve diğer unsurlarla birlikte özenle yönlendirilmiş hikayeye geri dönülmesini isterken, diğer kesim ise Nintendo’nun Breath of the Wild’ın açtığı açık ve spontan sandbox dünyasını geliştirmeye devam etmesini istiyor.

Eski iki pazarlama müdürü, Ocarina of Time'ın yeniden yapımı oyununun Switch 2'deki bir sonraki Zelda oyununu nasıl şekillendirmesi gerektiği üzerine kurulu bir bölümde, podcast'lerinde bu konuyu gündeme getirdi. Ellis, serinin zirvede olduğu dönemde Zelda ekibinin klasik zindanları ve doğrusal dünyaları ortadan kaldırdığına inanan hayranlara karşı çıktı ve bu yorumları yanlış olarak nitelendirdi:

“Son zamanlarda bazı tarih çarpıtma girişimleri var”

— Kit Ellis

Oysa onun hatırladığı şey, bir odak grup odası ve Nintendo’daki hiç kimsenin duymak istemediği bir dizi bulguydu:

“Hatırlıyorum da, o zamanlar gerçekten karanlık bir dönemdi ve odak gruplarına katılıyordum. Geri bildirimler şöyleydi: ‘Hayran kitlesi azalıyor. Bu oyun yeni oyuncular çekmiyor.’”

— Kit Ellis

Onun anlattığına göre, her yeni oyunla birlikte ilgi azalıyor ve Nintendo’nun aynı formülü tekrarlamak yerine dramatik bir hamle yapması gerekiyordu. Yang, ticari yönü daha açık bir şekilde ifade etti:

“Bu seri çok zor durumdaydı. Neredeyse hiç satış yapamıyorlardı.”

— Krysta Yang

Her iki sunucu da açık dünyayı bir kurtarma planı olarak görüyor. 2017 tarihli oyunun bir kenara bıraktığı temel unsurlar — numaralı zindanlar ve harita üzerinde rehberli rota — hayranların şimdi geri istediği şeylerin aynısı; podcast ise bunların kaldırılmasını, zevk değişikliğinden ziyade hayatta kalma çabası olarak değerlendiriyor.

Satış eğrisi de bunu doğruluyor. Twilight Princess, Wii neslinin başında yaklaşık 8 milyon kopya sattı; Skyward Sword, neslin sonunda yaklaşık 3 milyon; Breath of the Wild ise bir sonraki konsol neslinde 34 milyon kopya sattı. Zelda, lansman döneminin amiral gemisi konumundan, çoğu oyuncunun çoktan geride bıraktığı bir donanımda döngünün sonlarına doğru piyasaya sürülen bir oyuna dönüşmüştü; bu durum, o dönemdeki ham inceleme puanlarının gösterdiği durumdan daha kötü bir konumdu. Seri hiçbir zaman önemsiz hale gelmemişti, ancak bu üç rakam arasındaki fark, 2017’de formülü yeniden oluşturmanın neden riske değer olduğunu açıklıyor.

Bu risk, kendi konsolunun ömrünü aştı. Breath of the Wild, ilk oyunun sistemlerini temel alarak ikinci bir oyun geliştirecek kadar iddialı bir devam oyunu olan Tears of the Kingdom’ı ortaya çıkardı ve bu yaklaşım, Echoes of Wisdom ile 2D serisine de uzandı. Ayrıca, ücretli Switch 2 Edition sürümünün yeni bir sürüm olarak sayılmasıyla, Metacritic’in 2025 yılının en iyi oyunu olarak bu yıl listelere geri döndü ve 93 puanla Clair Obscur: Expedition 33 ile eşitlendi.

Nintendo dışındaki stüdyolar, sanat stilinden ziyade yapısal dersleri benimsedi. Son boss’a yönelik açık uçlu yaklaşım, The Blood of Dawnwalker’da da karşımıza çıkıyor; burada Rebel Wolves, Coen’in vampir lordu Brencis’e neredeyse anında saldırmasına ya da oyunun sonuna kadar önce müttefiklerini zayıflatmasına izin veriyor.

Sucker Punch ise tam tersi bir yol izledi. Stüdyo, Ghost of Yotei için Breath of the Wild’dan esinlenerek her yere tırmanma sisteminin prototipini geliştirdi; ancak ortak yönetmenler Nate Fox ve Jason Connell, haritada oyuncuların tırmanmaması gereken çok fazla duvar olduğunu ve bunun oyuncuları tırmanmayı tamamen bırakmaya alıştıracağını düşünerek bu özelliği oyundan çıkardı.

Breath of the Wild’dan esinlenen stüdyoların, haritanın büyüklüğünü değil, ana görevden uzaklaşma özgürlüğünü kopyaladığını fark ediyorum. Dawnwalker’daki saat, benim için belirsiz olan kısım; çünkü geri sayım, dolaşmayı bedeli olan bir karara dönüştürüyor. Dolaşma imkânını kaybetmeme mal olsa bile, kulelerle kaplı başka bir haritadan ziyade bu denemeyi oynamayı tercih ederim.

Bir sonraki ana serisi Zelda oyunu hakkındaki tartışma hâlâ devam ediyor ve Ocarina of Time’ın yeniden yapımı, serinin özenle hazırlanmış, zindan odaklı versiyonuna yepyeni bir kanıt sundu. Nintendo, Wii dönemini tek bir gerileyen şablonla geçirdi ve şimdi iki işe yarar şablona sahip; üstelik her ikisini de savunacak satış rakamları var. Hangisini seçerse seçsin, her ikisini de mümkün kılan karar, haberlerin kötü olduğu bir odak grubundan çıktı.