Kızıl Pelerinler: Souls Benzeri Tasarımla Klasik Fanteziye Dönüş

Poor Locke, şimdi Windows PC için mevcut olan farklı bir 2D Souls benzeri Crimson Capes'i tanıtıyor. Bu oyun, büyüleyici bir eski tarz fantezi atmosferine öncelik vererek tür içinde kendi nişini oluşturuyor. Macera, genç bir karakter olan Fırtına Milon'un bir doktor için özel bir bitki bulma arayışına girmesiyle başlıyor. Bu ilk yolculuk sırasında Milon, yüzü kıpkırmızı bir pelerinle kısmen gizlenmiş kasvetli bir figürle karşılaşır.

Bu karşılaşma kısa sürede daha derin bir gizemi ortaya çıkarır: Milon'u bitki toplama görevine gönderen doktor aslında bir büyücüdür. Onun sözde iyileştirici ilacı, Milon'un tehlikeli görevinin gerçek başlangıcını işaret eden bir yüzleşmenin bileşenidir. Bu giriş, klasik fantezi anlatılarının sık sık ortaya çıktığı 20. yüzyılın başlarındaki pulp dergilerini anımsatan bir ton oluşturuyor. Oyunun bu estetiğe olan bağlılığı, oyuncular dünyada gezinip sakinleri ve zorluklarıyla karşılaştıkça hemen ortaya çıkıyor. Anlatı, oyuncuyu ilk görevlerin hızla önemli, diyarı şekillendiren olaylara dönüştüğü entrika dolu bir dünyaya hemen sokuyor. Geliştiricilerin belirli bir hikaye anlatımı türünü hedeflediklerini ve irfanla doğrudan etkileşime odaklandıklarını görüyorum.

Milon, Tempest olarak, Avrom krallığını cadılardan korumak için yemin etmiştir ve bu görevi Kızıl Pelerinlilerin diğer üyeleriyle paylaşmaktadır. Cephaneliği mütevazıdır, öncelikle iki elli bir kılıç ve büyülü bir pelerinden oluşur. Bu araçların ötesinde Milon, anavatanına yönelik tehditlerle yüzleşmek için içsel cesaretine ve sarsılmaz görev duygusuna güveniyor. Oyun sadece Dark Souls formülünün 2D bir uyarlamasını sunmuyor; özenli eklemelerle üzerine inşa ediyor.

FromSoftware'in kendine özgü tasarım ilkelerinden açıkça ilham alsa da Crimson Capes, belirli oyun seçimleriyle kendini farklılaştırıyor. Çatışmada yapılan her vuruş, oyuncudan hassasiyet talep eden önemli bir ağırlığa sahiptir. Sıradan haydutlar bile Milon'u sadece birkaç iyi yerleştirilmiş darbeyle öldürebilecek önemli bir tehdit oluşturuyor. Oyuncular ya gelen saldırıları savuşturmakta ya da tehlikeden kaçmak için zamanında kaçışlar yapmakta ustalaşmalıdır. İyileştirme kaynakları sınırlıdır, ancak mavi çiçek yatakları onları yenilemek için bir araç sunar. Bu dinlenme noktalarını etkinleştirmek, düşmanların oyun dünyasında yeniden doğmasına neden olarak tutarlı bir zorluk seviyesini korur. Birçok Souls benzeri oyundan dikkate değer bir sapma, ölüm üzerine para kaybının olmamasıdır, bu da temel zorluğu korurken ortak bir hayal kırıklığını hafifletir.

Poor Locke, Crimson Capes'i çağdaşlarından ayıran dikkate değer değişiklikler uygulamıştır. Milon geleneksel bir seviye atlama sistemine sahip değildir; bu nedenle, oyuncular deneyim puanları yoluyla sağlık veya hasarı artırarak onu aşırı güçlü hale getiremezler. Milon için tüm geliştirmeler, yolculuğu boyunca kuşandığı eşyalardan kaynaklanıyor. Geliştirme stüdyosu bilinçli olarak bir güç fantezisinden ziyade gerçekçi bir savaş simülasyonuna yönelmiştir.

Oyuncular standart bir çift elli kılıçla başlar ve oyun, yenilmiş düşmanlardan düşen ek silahlar sunmaz. Diğer ortaçağ fantezi oyunlarında genellikle basitleştirilen bu silahın fiziksel varlığı Crimson Capes'te kendini gösteriyor ve kılıcı kullanmak gerçekten zorlu hissettiriyor. Kılıcın her sallanışı, önemli ağırlığını ve etkisini yansıtan kasıtlı, ağır animasyonlarla tasvir edilmiştir. Dövüş sistemi, hamlelerden çalımlara kadar gerçek dünyadaki kılıç dövüşü tekniklerini içeriyor.

Çatışmalar, hem Milon'un hem de düşmanlarının birbirlerini gözlemledikleri ve saldırmak için uygun anı bekledikleri kasıtlı bir dansa dönüşüyor. Hareketler yavaş görünse de her karar önemli sonuçlar doğurur; tek bir yanlış adım Milon için korkunç sonuçlara yol açabilir.

Savaş sisteminin ayakları yere basan yapısı, Crimson Capes dünyasındaki fantastik unsurları paradoksal bir şekilde güçlendiriyor. Poor Locke, eski pulp fantezi anlatılarından ilham alarak haydutların doğaüstü iblisler kadar zalimlik ve tehlike arz ettiği bir ortam yaratmış. Görünüşte sıradan olan bu düşmanlar, oyuncuların savaş yaklaşımlarını yeniden gözden geçirmelerini sağlamak için yalnızca bir bıçak veya yay gerektiriyor.

Crimson Capes'in yeminli düşmanları olarak belirlenen cadılar, genellikle karanlık ormanların derinliklerindeki mütevazı kulübelerde yaşayan sıradan kadınlar olarak tasvir edilir. Alçakgönüllü görünümleri paradoksal olarak tehditlerini artırır. Bu cadılar tehdit oluşturmak için ruh lejyonlarını çağırmak veya büyülü lazer füzelerini yaylım ateşine tutmak gibi büyük güç gösterilerine ihtiyaç duymazlar. Bunun yerine, kuzgun sürülerine komuta ediyor ve ölümcül ölümsüz iskeletleri hedeflerini takip etmeleri için yönlendirerek daha ince ama aynı derecede korkunç bir büyü biçimi sergiliyorlar.

Crimson Capes'in dünyası genellikle son derece normal hissettirerek fantastik bileşenlerinin gerçekten öne çıkmasını sağlıyor. Eski kılıç ve büyücülük hikayelerine benzer şekilde, oyundaki büyü hem hayranlık hem de derin bir korku hissi uyandırıyor. Bu anlatılardaki büyü ve diğer fantastik unsurların çekiciliği genellikle seyrek veya eksik açıklamalarından kaynaklanır.

Barbar Conan'ın yaratıcısı Robert E. Howard bu anlatım aracını sıklıkla kullanmıştır. Hikayelerinden birinde Conan, bir şehrin içinde gizemli bir kule keşfeder. Anlatılmamış hazineler umarak yapıya girer, ancak fil kafalı insansı bir yaratıkla karşılaşır. Hikâye, Milon'un Kızıl Pelerinler'in ilk bölümünde savaştığı esrarengiz büyücüyü yansıtır şekilde, yaratığın doğasını veya güçlerini tam olarak açıklamadan sona erer. Bu kasıtlı belirsizlik, oyunun dünyasının gizemini artırıyor.

Sıradan ve büyülü olan arasındaki bu etkileşim, oyunun minimalist el çizimi sanat tarzıyla daha da vurgulanıyor. Klasik kalelerin tasarımları ve çeşitli seviyeleri birbirine bağlayan sarmaşıklar ağı, eski resimli kitapların görüntülerini çağrıştırıyor. Bu yayınlarda, basit çizimler okuyucunun hayal gücünü ateşleme gücüne sahipti ve canlı zihinsel resimler yaratıyordu.

Crimson Capes -işte Steam sayfası- net ve iyi tanımlanmış bir kimliğe sahip bir Soulslike olarak duruyor. Kılıç ve büyücülük dünyası ve kasıtlı, basit oynanışı her oyuncuya hitap etmeyebilir. Ancak, bu özel estetiği ve yaklaşımı takdir edenler için keyifli bir eski usul macera sunuyor. Crimson Capes, Souls benzeri türde devrim yaratmayabilir veya onu benzeri görülmemiş yüksekliklere çıkarmayabilir, ancak türün esnekliğini başarıyla gösteriyor. Oyunun, doğru ton ayarlamanın ve oyun tasarımında temel güçlere oynamanın kalıcı değerini etkili bir şekilde kanıtladığını düşünüyorum.